„諧鐸” autorstwa Qifenga Shena to zbiór utworów literackich, najprawdopodobniej napisanych pod koniec XIX wieku. Dzieło obejmuje różnorodne opowieści, które zdają się podejmować tematy miłości, moralności i konsekwencji ludzkich działań. Poprzez dialogi między postaciami — takimi jak uczeni, istoty eteryczne i stworzenia o cechach antropomorficznych — utwory uwydatniają ludzkie emocje i uwarunkowania, łącząc refleksje filozoficzne z żywą narracją. Początek zbioru przedstawia postać imieniem 寧, ukazaną jako pilnego uczonego, pochłoniętego lekturą i rozważaniami filozoficznymi. Podczas odpoczynku w ogrodzie spotyka on mistycznego ducha lisa, przybierającego postać kobiety, co prowadzi do intelektualnej wymiany zdań między nimi. Wymiana ta przeradza się w relację naznaczoną uwodzeniem, a następnie pogorszeniem zdrowia 宁, przypisywanym przede wszystkim narastającemu zauroczeniu i słabnącemu zaangażowaniu w naukę. Ten fragment ustanawia dwoistość przyciągania i rozproszenia, nadając ton opowieściom, które następują później i prawdopodobnie splatają zjawiska nadprzyrodzone z codziennością, odsłaniając głębsze prawdy o ludzkiej naturze.