«شعر هندی» اثر سر ادوین آرنولد مجموعهای از ترجمهها و اقتباسهای آثار کلاسیک هندی است که احتمالاً در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این گلچین شامل آثاری مهم همچون «سرود سرودهای هندی» است که از متن سانسکریت گیتا گوویندا بهره میگیرد، و نیز گزیدههایی از مهابهاراتا و اشعار گوناگون شرقی. این مجموعه مضامینی چون عشق، devotion و روایتهای اسطورهای را بررسی میکند و داستان عشق الهی کریشنا و رادها را بهطور برجسته در خود جای داده است. این مجموعه شعر با مقدمهای آغاز میشود که در آن از شاعر، جایادِوا، تجلیل شده است؛ شاعری که ماجراها و کشمکشهای عاطفی کریشنا را در رابطه با رادهای محبوبش با غنای فراوان به تصویر میکشد. اثر تعاملات بازیگوشانه اما پرآشوب کریشنا با دوشیزگان دیگر را نشان میدهد و زمینه را برای مضامین اشتیاق و عشق فراهم میکند. ابیات، درهمتنیده با عواطف انسانی، تصاویری زنده از جهان طبیعت میآفرینند، در حالی که رادها در انتظار حضور کریشناست. ترجمهها کیفیت غنایی متنهای اصلی را بازتاب میدهند و در عین حال جوهره عشق الهی را به چنگ میآورند؛ بدینسان فضایی از اشتیاق و ژرفای معنوی پدید میآورند که خوانندگان را به درون بافت پیچیده سنت شعری هند دعوت میکند.