Ser Edvin Arnoldning «Hind she’riyati» asari XIX asr oxirlarida yozilgan bo‘lishi ehtimol bo‘lgan mumtoz hind asarlarining tarjimalari va moslashtirmalaridan iborat to‘plamdir. Ushbu antologiyaga sanskrit tilidagi «Gita Govinda» matnidan ilhomlangan «Hind qo‘shiqlar qo‘shig‘i» kabi muhim asarlar, shuningdek, «Mahabharata»dan parchalar va turli sharqona she’rlar kiritilgan. To‘plam sevgi, sadoqat va mifologik rivoyatlar mavzularini o‘rganadi; unda Krishna va Radhaning ilohiy muhabbat qissasi alohida o‘rin tutadi. Ushbu she’riy to‘plamning kirish qismi shoir Jayadevaga hurmat bajo keltirishdan boshlanadi; u Krishnaning suyukli Radha bilan bog‘liq sarguzashtlari va ruhiy kechinmalarini yorqin tasvirlaydi. Unda Krishnaning boshqa kanizaklar bilan sho‘x, ammo notinch munosabatlari tasvirlanib, sog‘inch va muhabbat mavzulariga zamin yaratiladi. Misralarda tabiat olamining jonli manzaralari insoniy tuyg‘ular bilan uyg‘unlashib ketadi, Radha esa Krishnaning kelishini kutadi. Tarjimalar asl nusxalarning lirikasiga hamohang bo‘lib, ilohiy ishq mohiyatini saqlab qoladi; ular sog‘inch va ruhiy teranlik ohangini yaratib, o‘quvchilarni hind she’riy an’analarining murakkab to‘qimasiga chorlaydi.