‘Myths and Marvels of Astronomy’ van Richard A. Proctor is een verzameling essays die de overlapping tussen astronomische wetenschap en de mythen en folklore rondom deze wetenschap verkent. Het boek werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw. De auteur onderzoekt hoe oude en moderne samenlevingen hemelverschijnselen hebben geïnterpreteerd door middel van mythen, en reflecteert zowel op de wonderen die de astronomie onthult als op de misverstanden die daaruit zijn voortgekomen. Proctor streeft ernaar deze thema’s op begrijpbare manier te presenteren; hij vermijdt te technische jargon en biedt tegelijkertijd interessante inzichten in de historische en culturele betekenis van de astronomie. In het openingsartikel wordt de intentie van de auteur uiteengezet: hij wil astrologie en haar historische context onderzoeken. Proctor beschrijft hoe astrologie, ooit een wijdverspreide praktijk, is gaan samenvloeien met culturele overtuigingen en alledaagse taal, waardoor een spanning tussen wetenschappelijk inzicht en populaire overtuigingen is ontstaan. Hij verwijst naar belangrijke historische figuren als Cicero en Plinius om de langlopende debatten over de validiteit van astrologie te illustreren. Het boek biedt een gedegen kritiek op de misverstanden rondom de sterren en hoe deze langzaam zijn uitgedaagd door rationeel nadenken en wetenschappelijke ontdekkingen. Het uitnodigt lezers om na te denken over de aantrekkingskracht – maar ook de onzin – van astrologische overtuigingen door de geschiedenis heen.