«دین عامه و فرهنگ عامیانهٔ شمال هند، جلد ۲» اثر دبلیو. کروک، پژوهشی دانشگاهی و انسانشناختی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر به جنبههای گوناگون باورهای عامیانه، خرافات و رسوم رایج در شمال هند میپردازد و اهمیت فرهنگی و دینی آنها را بررسی میکند. موضوعات مطرحشده شامل باورهای مربوط به چشمزخم، شکلهای گوناگون نیایش و رسوم حفاظتیای است که مردم برای دور ماندن از بدبیاریها و تأثیرات اهریمنی رعایت میکنند. کتاب با بحث دربارهٔ باور گسترده به چشمزخم و ارتباط آن با خرافات گوناگون در شمال هند آغاز میشود. کروک پیچیدگیهای پیرامون این باور را برجسته میکند؛ از جمله نمادها و شیوههای حفاظتیای که روستاییان به کار میبرند، و نیز ریشههای روانشناختی حسادتی که به این آیینها دامن میزند. او نمونههای دقیقی از اقدامات حفاظتی در برابر چشمزخم ارائه میدهد؛ از سیاهکردن و آراستن کودکان با دودهٔ چراغ گرفته تا استفاده از نامهای خاص برای نوزادان با هدف دور کردن بدشانسی. این بخش زمینه را برای بررسی جامع سنتهای عامیانهٔ محلی فراهم میکند و نشان میدهد این باورها تا چه اندازه در تار و پود اجتماعی منطقه ریشه دواندهاند.