«L'homme qui assassina: Roman» Клод Фаррернинг XX аср бошларида ёзилган романидир. Воқеалар Истанбул фонида кечади ва француз ҳарбий атташеси полковник Рено де Севинье Монмороннинг Меҳмед Жалолиддин Пошо каби маҳаллий шахслар билан учрашар экан, дипломатик ҳаётнинг мураккабликлари орасида йўл топишини тасвирлайди. Роман маданиятлар тўқнашуви, Усмонийлар империясининг таназзули ва нуфузли қаҳрамон нигоҳидаги шахсий мушоҳадалар мавзуларини қамраб олади. Романнинг бошланишида номаълум йилнинг 13 августида Истанбулдаги Султон ҳузурида бўлиб ўтган яқиндаги тақдимот маросими ҳақида мулоҳаза юритаётган полковник Рено де Севинье Монморон билан танишамиз. У зерикарли маросимни эслайди ва уни Меҳмед Пошо билан бўлган, ўн икки йил аввалги ҳаётини сақлаб қолиш билан боғлиқ воқеани эслатган хотирада қоларли учрашувга қарама-қарши қўяди. Дипломатик доиралар ва турк ҳамда Европа жамиятлари ўртасидаги маданий тафовутлар ҳақидаги кузатувлар муҳитга бойлик бағишлайди. Турк ҳарбийлари ва ижтимоий муносабатларининг жозибали тасвирлари орқали ўқувчилар полковникнинг ўз ёшлик ғайратининг сўниб бораётгани ҳақидаги қарашлари, шунингдек, Усмонийлар империясида рўй бераётган кенгроқ ижтимоий ўзгаришлар ҳақида тасаввурга эга бўладилар.