隨園詩話
دربارهٔ این کتاب
«隨園詩話» اثر یوان مِی مجموعه‌ای از جستارها دربارهٔ فن شعر و نقد است که در سدهٔ هجدهم نوشته شده است. این کتاب ظرافت‌های شعر، ماهیت بیان هنری و تعامل میان تجربهٔ شخصی و آفرینش هنری را بررسی می‌کند. همچنین بینش‌هایی دربارهٔ سبک‌های گوناگون شعری و اهمیت اصالت عاطفی ارائه می‌دهد و ازاین‌رو منبعی غنی برای درک شعر سنتی چین به شمار می‌رود. نویسنده در آغاز متن تأملاتی دربارهٔ بلندپروازی‌ها و دشواری‌های شخصیت‌های تاریخی مطرح می‌کند و بر این نکته اشاره دارد که آرمان‌های بزرگ اغلب از آغازگاه‌هایی فروتنانه سر برمی‌آورند. او به شرایط متفاوت شاعران نامدار و حال‌وهوای آنان در دوره‌های گوناگون زندگی‌شان می‌پردازد و تأثیر تجربه‌های شخصی بر دستاورد هنری آنان را برجسته می‌کند. این آغاز لحنی تأمل‌برانگیز ایجاد می‌کند و خواننده را با تعامل میان منش، آرمان و جوهر شعر درگیر می‌سازد و زمینه را برای مباحث انتقادی پس از آن فراهم می‌کند.
