Jean de La Fontaine’in “J. de La Fontaine’nin Hikayeleri ve Romanları – Tam Seri” adlı eseri, 17. yüzyılın sonlarında yazılmış hikayeler ve fabllerden oluşan bir derlemedir. Bu eserler, tuhaf, mizahi ve çoğu zaman alaycı nitelikte anlatıları içermektedir. Kitapta yaramaz aşıklardan kıskanç kocalara, kurnaz kadınlara kadar çeşitli karakterler yer almaktadır; La Fontaine’in zeki üslubu aracılığıyla o dönemin insan yanılgıları ve toplumsal normları incelenmektedir. Derlemenin başlangıcı, La Fontaine’in hayatını tanıtarak onun edebi etkilerini ve eserlerini yazdığı bağlamı ortaya koymaktadır. Ardından yazarın önsözü gelmekte; burada La Fontaine, kitapta yer alan hikayeler hakkındaki düşüncelerini paylaşmakta ve içerik ile üslupla ilgili olası eleştirilere yanıt vermektedir. İlk hikaye olan “Joconde”, yakışıklı bir prensin güzelliğine kimsenin ulaşamayacağına dair yaptığı iddiadan kaynaklanan beklenmedik romantik olayları konu almaktadır. Bu giriş bölümü, La Fontaine’in hikaye anlatım tarzının neşeli ve mizahi tonunu yansıtmakta; okuyucuları onun büyüleyici dünyasına daha da dalmaya davet etmektedir.