«Перадузятыя меркаванні. Другая серыя» Г. Л. Менкена — зборнік крытычных эсэ, напісаных у пачатку XX стагоддзя. У творы разглядаюцца розныя бакі амерыканскай культуры, асабліва літаратуры, і крытыкуюцца пасрэднасць ды адсутнасць глыбіні, якія аўтар у ёй заўважае. Менкен піша з вострым дасціпствам і бесцырымоннай шчырасцю, закранаючы такія тэмы, як няздольнасць амерыканскай літаратуры выпрацаваць самабытны голас і тое, як грамадская структура краіны душыць інтэлектуалізм. У пачатку тома Менкен разглядае ўзнёслыя памкненні такіх літаратурных дзеячаў мінулага, як Ральф Уолда Эмерсан і Уолт Уітмен, супрацьпастаўляючы іх аптымістычныя ўяўленні пра амерыканскую літаратуру таму, што ён лічыць засмучальнай рэальнасцю пасрэднасці, якая настала пасля. Ён выказвае сваю незадаволенасць станам нацыянальнай літаратуры, сцвярджаючы, што сучасным аўтарам уласцівая паўсюдная павярхоўнасць, а культура неахвотна сутыкаецца з больш глыбокімі ісцінамі. Гэты пачатковы раздзел задае тон крытычнаму даследаванню амерыканскага мастацкага і інтэлектуальнага жыцця, вызначаючы пазіцыю Менкена як пазіцыю, што аспрэчвае агульнапрынятыя погляды і ставіць інтэлектуальную строгасць вышэй за грамадскую ветлівасць.