„Prejudices, Second Series” H. L. Menckena to zbiór esejów krytycznych napisanych na początku XX wieku. Dzieło zagłębia się w różne aspekty kultury amerykańskiej, zwłaszcza literatury, krytykując postrzeganą w niej przeciętność i brak głębi. Mencken pisze z ostrym dowcipem i bezkompromisową szczerością, poruszając takie tematy jak niezdolność literatury amerykańskiej do wykształcenia odrębnego głosu oraz to, jak struktura społeczna kraju tłumi intelektualizm. Na początku tomu Mencken bada wzniosłe dążenia dawnych postaci literackich, takich jak Ralph Waldo Emerson i Walt Whitman, przeciwstawiając ich optymistyczne wizje literatury amerykańskiej temu, co uważa za przygnębiającą rzeczywistość późniejszej przeciętności. Wyraża niezadowolenie ze stanu listów narodowych, wskazując na wszechobecną powierzchowność wśród współczesnych autorów i kulturową niechęć do konfrontacji z głębszymi prawdami. Ten fragment otwierający nadaje ton krytycznemu oglądowi amerykańskiego życia artystycznego i intelektualnego, ustanawiając perspektywę Menckena jako taką, która podważa konwencjonalne poglądy i ceni rygor intelektualny ponad towarzyskie uprzejmości.