„Mandragola – La Clizia – Belfagor” Niccolò Machiavelliego to zbiór dramat napisanych na początku XVI stulecia. W skład tej kolekcji wchodzą komedie, które dotyczą tematów miłości, oszustwa i społecznych norm, a akcja większości z nich rozgrywa się we Florencji. Pierwszy z dramatów, „Mandragola”, opowiada historię młodego Callimaca, który powraca z Paryża i zakochuje się w Lucrezii, żony prostodusznego i naivnego Messera Nicii. Postaci używają różnych intryg i sztuczek, aby osiągnąć swoje celu, co pokazuje zarówno absurdy, jak i złożoności ludzkich relacji. Na początku „Mandragoli” poznajemy Callimaca, który wyraża swój ból z powodu niewzajemnej miłości do Lucrezii, mimo że ona jest żoną Nicii. Powierza swojemu służnikowi Siro swoje głębokie uczucia i wierzy, że głupota Nicii oraz jej pragnienie dzieci mogą dać mu szansę na realizację zamiarów. Gdy Callimaco i Siro planują kolejne intrygi, przyłącza się do nich sprytny Ligurio, który przygotowuje magiczny napój, aby Lucrezia zajęła się ciążą – co stanie się doskonałym pretekstem dla Callimaca, by dalej prowadzić swoje romansowe starania. Ten początkowy akt otwiera drogę do humorystycznej eksploracji oszustwa i tęsknoty w społeczności pełnej intryg i moralnej niejednoznaczności.