„Machiavelli, tom I” autorstwa Niccolò Machiavellegi to dzieło historyczne napisane na początku XVI stulecia. Głównym tematem tej publikacji są teoria polityki i strategia wojskowa; w niej wyjaśniane są zasady rządzenia oraz warunki niezbędne do utrzymania władzy. Ważnym aspektem tego tomu jest analiza cech przywódczych, które mogą przyczynić się do sukcesu lub porażki państwa, zwłaszcza w kontekście niestabilnej sytuacji politycznej Włoch w okresie renesansu. Wstęp do dzieła stanowi pretekst do refleksji Machiavellegi nad swoim życiem jako pisarza po doświadczeniu uwięzienia i niechcianości ze strony władz. Autor opisuje swój codzienny rytm życia, spędzany na kontaktach z naturą, czytaniu i obowiązkach rodzinnych, a także pragnienie pogłębić swoją wiedzę o wielkich myślaczach przeszłości. Taki wstęp pokazuje, że dążenie Machiavellegi do poznania stanowi zarówno źródło osobistej ulgi, jak i środek do opracowania traktatu „De Principibus”, skierowanego do nowych przywódców i dotyczącego natury rządzenia. Gdy przechodzi do tematyki wojny, podkreśla kluczową zależność między skutecznością strategii wojskowej a polityczną stabilnością, co stanowi fundament dla dalszych rozważań na temat sztuki rządzenia w całym tekście.
Zawiera: „The Arte of Warre” przekładu Petera Whitehorne’a (1560) oraz „The Prince, E.D. with Some Animadversions Noting and Taxing His Errors” przekładu Edwarda Dacresa (1640).