‘Povești’ van Ioan Slavici is een verzameling korte verhalen die werden geschreven aan het eind van de 19e eeuw. De verhalen in deze collectie zijn rijk aan folklor en behandelen verschillende thema’s zoals helden, magie en morele lessen; ze weerspiegelen daarmee een diepe verbinding met de Roemeense cultuur en mythologie. Het openingsverhaal ‘Zâna Zorilor’ introduceert een machtige en mysterieuze keizer wiens ogen op unieke wijze een combinatie van vreugde en verdriet uitdrukken. Hij heeft drie zonen: Florea, de sterkste; Costan, de gedrongenste; en Petru, de jongste, die vrolijk en muzikaal is. De keizer is bezorgd dat zijn zoons misschien niet de juiste erfgenamen zijn. Wanneer Petru moedig besluit om het geheim achter zijn vaders mysterieuze ogen te ontdekken, komt hij er achter dat de gelukzaligheid van de keizer afhangt van de kracht van zijn zoons, terwijl zijn verdriet een uitdrukking is van zijn twijfels over hun mogelijkheden. Dit leidt tot een avontuurlijke zoektocht voor Petru en zijn broers: ze moeten water halen uit de betoverde Put van Zâna Zorilor om het lot van hun vader te verhelpen. Een reis vol mythische uitdagingen en ontmoetingen staat hen te wachten…