„Opowieści” Iona Slavici to zbiór krótkich opowiadań napisanych na końcu XIX wieku. Opowiadania w tym zbiorze bogate są w elementy folkloru i dotyczą różnych tematów – bohaterów, magii, moralnych lekcji – co pokazuje głębokie powiązanie autora z rumuńską kulturą i mitologią. W prologu opowiadania „Zâna Zorilor” poznajemy potężnego i tajemniczego cesarza, czьje oczy wyrażają jednocześnie radość i smutek. Ma trzech synów: Floreę – najsilniejszego, Costana – krzepkiego, oraz Petrua – najmłodszego, o przyjaznym charakterze i zamiłowaniu do muzyki. Smutek cesarza wynika z obawy, że jego synowie mogą nie być godnymi następcami tronu. Gdy Petru odważnie postanawia odkryć przyczynę tajemniczych właściwości oczu swego ojca, dowiaduje się, że szczęście cesarza zależy od siły jego synów, a smutek od wątpliwości autora co do ich możliwości. To skutkuje wyprawą Petrua i jego braci, którzy muszą przywieźć wodę z czarodziejskiego Źródła Ziny Zorilor, aby uzdrowić ojca. Przed nimi czeka pełna przygód podróż, pełna mitologicznych wyzwań i spotkań.