„Wybrane utwory” Heinricha von Kleista to zbiór wybranych dzieł napisanych na początku XIX wieku. Antologia zawiera różne opowiadania, które dotyczą tematów związanych z ludzkim doświadczeniem – cierpienia, konfliktów oraz nadprzyrodnych zjawisk. Warto zaznaczyć takie utwory jak „Biedaczka z Lozarno” i „Trzęsienie ziemi w Chile”, które pokazują moralne dilemy i krytykę społecznej rzeczywistości. Pierwszym opowiadaniem w zbiorze jest „Biedaczka z Lozarno”, akcja którego rozgrywa się w starożytnym zamku w pobliżu Lozarno, w alpskich górach Włoch. Opowieść rozpoczyna się od historii choryj żebraczki, którą z litości przyjmuje rodzina markiza, ale ona tragicznie umiera po tym, jak jej nakazano przenieść się w inne miejsce. Lata później, gdy markiz staje przed finansowym kryzysem i próbuje sprzedać zamek, rycerz zamieszkujący w tej samej izbie opowiada o straszliwych zdarzeniach, powiązanych ze śmiercią żebraczki. Z początku sceptyczny markiz szybko doświadcza mrocznych wydarzeń, które zmuszają go i jego żonę, by stawić czoła makabrycznej prawdzie o tragicznym przeszłości zamku – co skończy się katastrofą, gdy markiz w desperacji podpala zamek. Taki początek nadaje ton dalszym rozmyślaniom Kleista na temat losu, społecznych norm i ludzkiej psychiki.