„Kampstories” C. Louisa Leipoldta to zbiór dziecięcych opowieści przy ognisku, napisanych na początku XX wieku. Opierają się na bajkach, ludowych legendach oraz zabawnych formach opowiadania ustnego; przenoszą się pomiędzy południowoafrykańskimi równinami a odległymi „wschodnimi” krajobrazami, łącząc humor z szybkimi morałami i sprytnymi intrygami. W tych historiach występują żywiose opowiadacze, rozmawiające zwierzęta oraz barwne sceny, które przyciągają uwagę młodych słuchaczy. Zbiór zaczyna się krótkim przedmówieniem, w którym wyjaśniono, że opowieści te są czytane podczas letnich obozów dla dzieci; po nim następuje spis treści. Pierwsza historia to pradawna bajka o głodnym myśliwcu, którego pokonał kiedyś niewidomy człowiek – ten zdobywa stado bydła i wysyła myśliwca, aby stał się… pierwszym „Busmanem”. Następnie czytamy historię o Abdoelu, który opowiada o swoim sklepie z przyprawami w Kapsztadzie; starzyk snuje surową przypowieść o aroganckim dworzaninie, który spiskuje przeciw królowi i zostaje pokonany przez sprytną i okrutną sprawiedliwość. Później Abdoel opowiada historię rybaka Sadiiha, złotej nutrii oraz chciwego czarodzieja, który ginie z powodu swojego własnego noża. Na koniec znajduje się krótka historia o wężu kraai, który pokonuje innych wężów i znowu uwięzuje tego, który go uwolnił. Zbiór kończy się historią z Chin – małym, rozmawiającym petardem, który wraz z łodzią przepływa przez kanal na imperatorskie święto oświetlone lampionami… W tym momencie cesarz przygotowuje herbatę i fajerwerki, a scena się kończy.