The six books of Proclus, the Platonic successor, on the theology of Plato…
O tej książce
„Sześć książek Proklosa, następcy Platona, dotyczących teologii Platona…“ to filozoficzny tłumaczenie i komentarz napisany na początku XIX wieku. Przedstawia neoplatoniczną teologię Proklosa oraz powiązane z nią traktaty w języku angielskim, a całość opatrzona jest obszerznym wstępem, w którym argumentuje się za hierarchiczną, „naukową” pogańską teologię wywodzącą się z Niezłomnego Jedynego, a także za to, że niższe boskie stany oddziałują na kosmos. Książka jest adresowana czytelnikom zajmującym się późnim platonizmem i klasyczną teologią, a także ich interakcjami z żydowskimi i chrześcijańskimi tradycjami. Wstęp wyjaśnia stanowisko tłumacza na temat rigoroznie rozumianej greckiej teologii: od Orfeusza przez Pitagorasa po Platona i Proklosa, Niezłomny Jedyny stanowi źródło boskich jednostek (bóstw) i wszystkich poziomów rzeczywistości. Autor broni ten system przed współczesnymi krytykami, odwołując się do Septuaginty, Pawła, Ojców Cerkwi oraz uczonych epoki, twierdząc, że sama Sztuka Pisma wskazuje na istnienie licznych bóstw i aniołów, a także na „dušę” świata. Cytuje Synesiusa, Keplera i Berkeleya w obronie koncepcji żywej „duchy świata” i „żywych gwiazd”, kontrastując je z nauką Newtona o siłach fizycznych. Różnicuje prawdziwą grecką pobożność od deifikacji ludzi, traktuje rzeźby i kultury zwierząt jako symboliczne elementy, a nie jako literalne bóstwa (czerpiąc przy tym z dzieł Sallustiusa, Maksymusa Tyryjskiego, Plutarcha i Juliana), a także krytykuje katolicką czci obrazów i świętych jako zepsucenie gorsze od pogaństwa. Wstęp kończy się opisem dzieł Proklosa jako „naukowego” rozumienia boskich procesów, zaznaczając przy tym, że są one dostępne jedynie dobrze przygotowanym czytelnikom, i chwaliąc styl Proklosa.
