„Hajamuistelmia pakolaiselämästä“ autorstwa Aatto Sirén to zbiór wspomnien napisanych na początku XX wieku. Opisuje życie fińskiego socjalisty-uciekinca w rewolucyjnej Rosji po wojnie domowej w Finlandii, łącząc osobiste obserwacje, polityczne refleksje, notatki z podróży oraz opisy środowiska w takich miejscach jak Petrograd i osada Bui. Wstęp do tomu określa jego zakres tematyczny i ton: są to krótkie, bezpośrednie opowieści, a nie systematyczna historia, skupiona na pierwszoosobowych wrażeniach z czasów chaosu. Sirén wspomina nerwowe noce w fińskim parlamencie tuż przed wybuchem wojny domowej, swoje zdziwienie z szybkości rozwoju wydarzeń oraz sceptycyzm dotyczący możliwości uzyskania przez robotników władzy w Finlandii – to wszystko prezentowane z perspektywy marksistycznych rozumowań i debaty z kolegą na temat tego, czy katastrofa mogła zostać uniknuta. Dalej opisuje trudne próby powrotu do ojczyzny poprzez linie kolejowe odcięte przez niemieckie wojska, długą drogę przez małe stacje i wioski, aż po ostateczny przepływ przez Viipuri do Petrograda. W tekście porównuje utracony blask carskich pałaców z ich transformacją w muzea i parki publiczne w okresie sowieckim. Opowieść obejmuje również życie uciekinców na wschód, do osady Bui – miejscowości pełnej nieuczciwych oportunistów, konfliktów związanych z racionowaniem żywności i regulaminami wspólnoty, ale także dostępnej opieki zdrowotnej oraz przyjemności, jaką daje duża sauna. Pierwsze rozdziały zawierają informacje o życiu w fabryce należącej do tej społeczności, o różnych rolach autora – od medika po administratora – a także refleksję nad starożytnymi fińsko-ugorskimi osadami w regionie Kostroma, łącząc obecną eksilę z dawno minionymi migracjami.