The Andaman Islanders : A study in social anthropology
O tej książce
„The Andaman Islanders” A. R. Radcliffe’a-Browna to monografia antropologiczna napisana na początku XX wieku. Zawiera systematyczny opis etnograficzny rdzennych ludów Wysp Andamańskich — zwłaszcza plemion Wielkiego Andamanu — obejmujący organizację społeczną, obrzędy i religię, mity, język oraz kulturę materialną, a także zestawia opis z interpretacją porównawczą opartą na badaniach terenowych. Na początku tego studium przedstawiono kontekst badań: finansowanie i długotrwałe prace terenowe, początkowe, lecz porzucone zainteresowanie Małym Andamanem z powodu barier językowych oraz zwrot ku plemionom Wielkiego Andamanu, któremu później pomógł wykwalifikowany tłumacz; wspomniano również o nieopublikowanych badaniach antropologii fizycznej, przerwanych publikacjach językoznawczych oraz nowym podejściu interpretacyjnym do obyczajów i wierzeń. We Wstępie omówiono geografię, klimat i monsuny wysp; przedstawiono najwcześniejsze wzmianki osób z zewnątrz oraz osadę karną w Port Blair; wyjaśniono też sporadyczne kontakty historyczne — w tym katastrofy statków i przyjęcie żelaza — na tle utrzymującej się wrogości, zwłaszcza ze strony Dżarawów. Rozróżniono dwa podziały kulturowo-językowe (Wielki Andaman i Mały Andaman), wymieniono plemiona, omówiono prawdopodobną migrację, która doprowadziła do pojawienia się Dżarawów na południowym Andamanie, oraz zwrócono uwagę na izolację North Sentinel. Następnie podano obszary zamieszkania i szacunki liczebności ludności, podkreślając gwałtowny niedawny spadek spowodowany zawleczonymi chorobami i niską liczbą urodzeń, a także wynikające z tego zmiany kulturowe i mobilność pod administracją kolonialną; krótko omówiono również wcześniejsze prace E. H. Mana i M. V. Portmana. Na początku rozdziału I strukturę społeczną przedstawiono jako układ małych, autonomicznych grup lokalnych połączonych w plemiona definiowane głównie przez język (przedrostek aka- oznaczający „mowę”), które przecina podział na nadmorski i leśny sposób życia, przy braku klanów. Tekst opisuje własność ziemi przez grupy lokalne, półkoczownicze typy obozowisk i układ wsi, sezonowe cykle utrzymania, podział pracy według płci, zwyczaje łowieckie i zbierackie oraz normy dotyczące własności, wymiany darów i dzielenia się żywnością.
