Graf Leo Tolstoy’un “İnsan Ne İçin Yaşar?” adlı eseri, 20. yüzyılın başlarında yazılmış bir felsefi hikayedir. Bu kitap, insan varlığının temel sorunlarını ele alır ve özellikle yaşamın doğası, sevginin önemi ile bireyler arasındaki bağlantılara odaklanır. Cömertlik, şefkat ve insanların birbirleri karşısında taşıdıkları ahlaki sorumluluklar gibi temaları da derinlemesine inceler. Hikaye, yoksulluk ve zorluklarla mücadele ederek ailesini geçindiren bir ayakkabıcı olan Semel’ın hikayesini anlatır. Bir gün, kilisenin dışında soğuktan bitap düşmüş haldeki çıplak bir adamla karşılaşır. Başlangıçtaki korkusu ve tereddütleri yerini şefkate bırakan Semel, bu adama yardım etmeye karar verir ve böylece kendisinin de ne kadar insancıl olduğunu gösterir. Zamanla Mikhail adındaki bu çıplak adam, Semel ve ailesiyle birlikte yaşamaya başlar ve alçakgönüllülüğü ile çalışkanlığı sayesinde onların hayatını tamamen değiştirir. Semel ve eşi Matrena, Mikhail’in geçmişini ve taşıdığı ilahi dersleri anladıkça, gerçek mutluluğun sevgiden ve bireyler arasındaki özverili bağlantılardan kaynaklandığını fark ederler. Hikaye sonunda vurgular ki insan varlığı yalnızca maddi ihtiyaçlarla değil, öncelikle sevgi ve fedakarlıkla sürdürülebilir.