„Podróż nad Rio de la Plata i do Paragwaju” autorstwa Ulricha Schmidela to historyczny tekst napisany na początku XIX wieku. To pierwszoosobowa relacja o doświadczeniach autora podczas podróży z Europy do Nowego Świata, zawierająca szczegóły o wcześniejszych ekspedycjach nad Rio de la Plata i do Paragwaju w XVI stuleciu. Opowieść daje wiele informacji o życiu rdzennych mieszkańców, trudnościach, z którymi musieli się zmierzyć europejscy kolonizatorzy, oraz o złożonych dynamikach pierwszych kolonialnych przedsięwzięć w Ameryce Południowej. W rozpoczęciu tekstu prezentuje się Ulricha Schmidela, który jako młody żołnierz w służbie Don Pedra de Mendozy wyruszył w podróż nad Rio de la Plata. Opisuje się przygotowania do ekspedycji, skład floty oraz wyzwania, z którymi musieli stawić czoła podczas podróży – np. gwałtowny huragan, który rozrzucał statki. Po przybyciu do Nowego Świata Schmidel opowiada o pierwszych starciach sił hiszpańskich z rdzennymi mieszkańcami, pokazując surowe realia kolonialnej ekspansji – głód, choroby i konflikty z plemionami autochtonów. Taki wstęp stanowi podstawę dla dogłębnego opisu wyzwań, triumfów i interakcji, które definiowały życie w czasach początkowych kolonizacji tego nieodkrytego terenu.