„Drammi de’ campi” Emilia Ragi to powieść napisana na końcu XIX wieku. Akcja rozgrywa się w sielskiej scenerii Sycylii i dotyka tematów takich jak moralność, lojalność w rodzinie oraz społeczne dynamiki życia w wiosce. Centralnym bohaterem narracji jest Peppe – niepokojny chłopiec, który swoimi kawałkami i pierwszymi próbami kradzieży przyciąga uwagę swego dziadka Saverio oraz lokalnego księdza Dona Francesca. To pokazuje konflikt pomiędzy jego wrodzoną złośliwością a oczekiwaniami rodziny, aby zachowywał się honorowo. Na początku opowieści Peppe często jest karcany przez surowego dziadka, a sam rozmyśla nad swoim niezadowoleniem z obowiązujących norm moralnych. Sąsiadujące z tym próby Saveria wpojenia w chłopca chrześcijańskich wartości spotykają się z jego buntowniczym oporem, co prowadzi go na ścieżkę kradzieży – począwszy od drobnych wykroczeń, a potem do udziału w serii poważniejszych przestępstw razem ze swoimi rówieśnikami. Z upływem czasu kryzys, spowodowany czynami Peppego, eskaluje – po tym jak chłopiec jest przyłapany na kradzieży grusz, następują kolejne poważniejsze wykroczenia wraz z kolegą Castrenzem. To pokazuje tematy pokuszeń oraz trudności, z którymi stara generacja musi się zmierzyć, próbując kierować młodzieżą. Opowieść stanowi przykład konfliktów pomiędzy tradycją a modernością w życiu sielskim na Sycylii.