‘I drammi de’ campi’ van Emilio Raga is een roman die werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw. De verhaalontwikkeling vindt plaats in een plattelandsgebied op Sicilië en behandelt thema’s als moraal, familieledenliefde en de sociale dynamiek in dorpelijk leven. Centraal in het verhaal staat Peppe, een ondeugd jongetje wiens avonturen en eerste stappen in diefstal de aandacht trekken van zijn grootvader Saverio en de plaatselijke priester Don Francesco. Dit leidt tot een conflict tussen Peppes natuurlijke ondeugd en de verwachtingen van zijn familie met betrekking tot eerlijk gedrag. In het begin van het verhaal wordt Peppe voorgesteld als een jongetje dat regelmatig door zijn strenge grootvader wordt terechtgewezen; hij is bovendien ontevreden over de moraalregels die worden gehanteerd. Saverio’s pogingen om Peppe te doordringen van christelijke waarden worden door het jongetje met rebellie beantwoord, waarna hij zich op een pad van diefstal bevindt en samen met zijn vriend Castrenze steeds zwaardere overtredingen begaat. Naarmate de verhaalontwikkeling vordert, eskaleert de crisis rond Peppes misdaadenaam: eerst wordt hij betrapt bij het stelen van peren, en later worden nog ernstiger diefstallen gepleegd. Dit leidt tot een discussie over verleidingen en de uitdagingen die de oudere generatie heeft om de jongeren te begeleiden. Het verhaal biedt een inzicht in de spanningen tussen traditie en moderniteit in het dorpelijk leven op Sicilië.