Emilio Raga’nın “I drammi de’ campi” adlı eseri, 19. yüzyılın sonlarında yazılmış bir romandır. Hikaye, Sicilya’nın kırsal bir bölgesinde geçmekte ve ahlak, aile bağlılığı ile köy yaşamının sosyal dinamikleri gibi temaları ele almaktadır. Anlatının merkezinde yaramaz bir çocuk olan Peppe yer alır; yaptığı şakalar ve ilk hırsızlık girişimleri, dedesi Saverio ile yerel papaz Don Francesco’nun dikkatini çeker. Bu durum, Peppe’nin doğuştan gelen yaramazlığı ile ailesinin ondan beklediği dürüst davranışlar arasındaki çatışmayı ortaya koyar. Hikayenin başında, sık sık katı dedesi Saverio tarafından azarlanan Peppe’yi tanırız; o ise ahlaka karşı duyduğu hoşnutsuzluğu düşünmektedir. Saverio’nun Peppe’ye Hristiyan değerlerini aşılamaya çalışmaları, çocuğun isyanlarıyla karşılaşır ve bu durum onu hırsızlığa sürükler; sonunda arkadaşı Castrenze ile birlikte bir dizi küçük suça bulaşır. İlk bölümler ilerledikçe, Peppe’nin yaptığı kötülükler nedeniyle ortaya çıkan kriz, armut çalarken yakalanmasının ardından daha ciddi hırsızlıklarla devam eder. Bu olaylar, ayartmanın ve yaşlı neslin gençleri yönlendirirken karşılaştığı zorlukların temalarını ortaya koyar. Eser, Sicilya köylerinde gelenek ile modernlik arasındaki gerilimleri gözlemlememize olanak tanır.