کتاب «مسکووی در نگاه خارجیان در سدههای شانزدهم و هفدهم» اثر پ. ن. آپوستول، گزارشی تاریخی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این اثر برداشتهای جهانگردان و پژوهشگران خارجی از روسیه در سدههای شانزدهم و هفدهم را بررسی میکند. کتاب تصویری غنی از بینشهای فرهنگی، اجتماعی و سیاسی ارائه میدهد که از نگاه سفرکنندگان گوناگون در دورهای ثبت شدهاند که روسیه تا حد زیادی برای جهان غرب ناشناخته بود. آغاز کتاب زمینه را برای بحثی فراهم میکند درباره اینکه چگونه دیدارکنندگان خارجی، که شیفته رازآلودگی مسکو شده بودند، شروع به روشن کردن آداب و مناظر آن کردند. آپوستول از جهانگردان برجستهای چون اولئاریوس، کُرب و گربرشتاین نام میبرد؛ یادداشتهای آنان آمیزهای از شیفتگی و بدفهمی درباره زندگی روسی را آشکار میکند. متن بر برداشتهای اولیه خارجیان از روسیه تأکید دارد و سرزمینی را به تصویر میکشد که طبیعت خشن و جامعه پیچیدهاش آن را تعریف میکنند و همچنین واقعیتهای غریب و گاه هولناکی که هم مردم محلی و هم خارجیان بازدیدکننده با آن روبهرو میشدند. این مقدمه کاوشی موضوعمحور را درباره چگونگی کمک این گزارشها به درکی عمیقتر از مسکوی تاریخی و مردم آن پایهگذاری میکند.