«De Essentia Patris Et Filii» Ж.-П. Міня — багаслоўскі трактат, напісаны ў перыяд ранняга Новага часу. Кніга з’яўляецца абаронай ад ерэтычных трактовак прыроды Айца і Сына ў хрысціянскім вучэнні. У ёй падрабязна разглядаюцца ўзаемаадносіны Айца, Сына і Святога Духа з мэтай растлумачыць традыцыйнае разуменне Тройцы. Змест кнігі засяроджаны на ключавых багаслоўскіх сцвярджэннях, заснаваных на біблейскім Пісанні, з акцэнтам на боскія ўзаемаадносіны Айца і Сына, а таксама на значэнні Святога Духа ў гэтым кантэксце. У ёй разглядаюцца і абвяргаюцца розныя ерэтычныя сцвярджэнні і трактовакі, здольныя сказіць разуменне Тройцы. Акрамя таго, аўтар абапіраецца на асноватворныя хрысціянскія тэксты, сцвярджаючы адзінства і суіснаванне Хрыста і Бога. Спалучаючы спасылкі на Пісанне з багаслоўскім выкладаннем, Мінь імкнецца ўмацаваць праваслаўную веру перад абліччам новых іншадумных поглядаў.