«De Essentia Patris Et Filii» اثر ژان-پی. مینیه رسالهای الهیاتی است که در دورهٔ مدرنِ آغازین نوشته شده است. این کتاب دفاعی است در برابر تفسیرهای بدعتآمیز از ماهیت پدر و پسر در آموزهٔ مسیحی. اثر با بحثی مفصل دربارهٔ رابطهٔ پدر، پسر و روحالقدس میکوشد برداشت سنتی از تثلیث را روشن کند. محتوای کتاب حول ادعاهای مهم الهیاتیِ ریشهدار در متون کتاب مقدس میگردد و بر رابطهٔ الهی میان پدر و پسر، و نیز اهمیت روحالقدس در این زمینه تأکید میورزد. کتاب به ادعاها و تفسیرهای بدعتآمیز گوناگونی میپردازد و آنها را رد میکند؛ ادعاها و تفسیرهایی که ممکن است درک تثلیث را تحریف کنند. افزون بر این، اثر از متون بنیادین مسیحی بهره میگیرد و بر وحدت و همزیستی مسیح و خدا تأکید میکند. مینیه از طریق تلفیق متون مقدس و تبیین الهیاتی میکوشد باور ارتدوکس را در برابر دیدگاههای مخالفِ نوظهور استوار سازد.