Alexandros Papadiamantes’in “Noel Hikayeleri” adlı eseri, 19. yüzyılın sonlarında yazılmış kısa hikayelerden oluşan bir derlemedir. Bu hikayelerde Noel döneminde yoksulluk, aile içi sorunlar ve insanın dayanıklılığı gibi temalar ele alınmakta; genellikle toplumun dışında kalmış karakterlerin yaşamları tasvir edilmektedir. Kitaptaki ana karakterlerden biri, iki yetim torunuyla ilgilenirken zorluklarla karşılaşan yaşlı kadın Ahtitsa’dır. Bu derlemenin başlangıcında, kırsal bir bölgede büyük yoksulluk içinde yaşayan dul Ahtitsa Teyze’nin, zorlu kış koşulları altında yetim torunlarına bakmak için verdiği mücadele anlatılır. Odun toplama çabaları ve ailesini geçindirmek için tahıl artıklarına olan bağımlılığı konu edilir. Noel yaklaştıkça, özellikle acımasız geçen bu kışın getirdiği zorluklar karşısında umutunu kaybetmeyen Ahtitsa Teyze’nin hayatına, Amerika’daki oğlundan gelen bir mektup neşe ve umut getirir; bu durum ailelerinin kaderinde bir dönüm noktası olabileceğini işaret eder.