„Bożonocne opowiadania” Aleksandra Papadiamantisa to zbiór krótkich historii napisanych na końcu XIX wieku. Opowieści dotyczą tematów biedy, rodzinnych trudności oraz ludzkiej odporności w okresie Bożego Narodzenia; często przedstawiają życie marginalizowanych postaci. Jedną z głównych bohaterek jest starsza kobieta o imieniu Achtitsa, która musi stawić czoła trudnościom, dbając o swoje dwóch sierotniczych wnukiów. W prologu tej kolekcji poznajemy ciocię Achtitsę – wdowę żyjącą w skrajnej biedy w wiejskiej społeczności, która usiłuje utrzymać swoją rodzinę w trudnych zimowych warunkach. Dowiadujemy się o jej staraniach o zdobycie drewna na opalanie oraz o tym, jak musi korzystać z resztów zbioru zboża, by przeżyć. Gdy nadeje Boże Narodzenie, ona pozostaje pełna nadziei, mimo surowości zimy. Przybycie listu od jej syna w Ameryce przynosi jej chwilę radości i może otworzyć nowe możliwości dla ich losu.