Fyodor Dostoyevskiyning «Qisqa hikoyalar» asari XIX asr oxirida yozilgan qissalar to‘plamidir. Kitob turli qahramonlar orqali inson ruhiyati, axloqiy dilemmalar va ijtimoiy muammolarni chuqur o‘rganib, xarakter hamda jamiyatning murakkabliklarini ochib beruvchi hikoyalarni o‘z ichiga oladi. To‘plamdagi hikoyalardan biri — «Halol o‘g‘ri» — bo‘ydoq erkak va uning uy bekasi hamda yangi ijarachisi bilan g‘aroyib munosabatini tasvirlaydi; unda hamdardlik, yolg‘izlik va o‘g‘rilik tabiati kabi mavzular yoritiladi. To‘plam boshida kelgan ilk hikoya odatda kamgap bo‘lgan uy bekasi Agrafena bilan kutilmaganda suhbatlashib qolgan yolg‘iz bo‘ydoq erkak — hikoyachi haqida boshlanadi. U Astafiy Ivanovich ismli keksa askarni ijaraga olishni taklif qiladi; bu esa dastlab hikoyachini hamroh paydo bo‘lishi umididan yengillik his etishiga sabab bo‘ladi. Biroq ko‘p o‘tmay hikoyachining chakmoni o‘g‘irlanadi va bu qahramonlar, ayniqsa voqeaga mukkasidan ketgan Astafiy o‘rtasida taranglikni yuzaga keltiradi; shu tariqa uning o‘z zaifligi va axloqiy kurashlari namoyon bo‘ladi. Ushbu kirish qismi Dostoyevskiyning insoniy munosabatlar va ulardagi ziddiyatlarni tadqiq etishi uchun zamin yaratadi.