«Кароткія апавяданні» Фёдара Дастаеўскага — зборнік апавяданняў, напісаных у канцы XIX стагоддзя. Кніга ўключае творы, якія даследуюць чалавечую псіхалогію, маральныя дылемы і грамадскія праблемы, раскрываючы складанасць характараў і грамадства праз розных галоўных герояў. Сярод уключаных апавяданняў ёсць «Сумленны злодзей», у якім расказваецца пра халасцяка і яго дзіўныя адносіны з эканомкай і новым кватарантам, а таксама раскрываюцца тэмы эмпатыі, адзіноты і прыроды крадзяжу. Зборнік пачынаецца з апавядальніка, самотнага халасцяка, які нечакана размаўляе са сваёй звычайна маўклівай эканомкай Аграфенай. Яна настойвае на тым, каб прыняць кватаранта — старога салдата Астафія Іванавіча, — і спачатку гэта прыносіць апавядальніку палёгку ад перспектывы таварыскіх зносін. Аднак крадзеж апавядальнікавага шыняля неўзабаве стварае напружанне паміж героямі, асабліва для Астафія, які зацыкліваецца на гэтым здарэнні, выяўляючы ўласную ўразлівасць і маральныя цяжкасці. Гэтае ўвядзенне стварае аснову для даследавання Дастаеўскім чалавечых адносін і супярэчнасцяў, уласцівых ім.