Storie da ridere.... e da piangere
دربارهٔ این کتاب
«Storie da ridere.... e da piangere» اثر ارکوله لوئیجی مورسلّی مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده‌اند. این کتاب با درهم‌آمیختن طنز و لحظه‌های تأثیرگذار، زندگی شخصیت‌های گوناگونی را که با شرایطی خارق‌العاده روبه‌رو هستند بررسی می‌کند و به موضوعاتی چون دشواری، تاب‌آوری و وضعیت انسانی می‌پردازد. آغاز اثر ما را با فضای رنگارنگ «Osteria degli Scampoli» در بوئنوس‌آیرس آشنا می‌کند؛ مهمانخانه‌ای که مردی به نام اوتلو آن را اداره می‌کند. او در حادثه‌ای بازوهایش را از دست داده، اما با گشودن این مهمانخانه به خوشبختی و زندگی تازه‌ای دست یافته است. داستان فضای پرجنب‌وجوش میخانه را توصیف می‌کند؛ جایی که اوتلو از حمایت همسرش، بولت، برخوردار است؛ زنی که از او و مشتریان مراقبت می‌کند – بسیاری از آنان نیز به‌گونه‌ای مشابه دچار معلولیت هستند. روایت بر شادی و رفاقت آنان تأکید می‌کند، حتی در حالی که به کشمکش‌های عمیق‌تری اشاره دارد که زیر خنده‌هایشان پنهان است. با پیش رفتن صحنه، شاهد ورود پپینو، ورزشکارِ فاقد اندام، هستیم که او نیز با داستان‌ها و شخصیت پرنشاطش مشتریان را مجذوب می‌کند و بدین‌سان حال‌وهوای ترکیب طنز و اندوهی را شکل می‌دهد که ویژگی این مجموعه است.
