کتاب «The Oxford Book of Ballads» اثر آرتور کویلر-کاچ، مجموعهای از تصنیفهای سنتی است که در اوایل قرن بیستم گردآوری شده است. این گلچین، منتخبی از تصنیفهای گوناگون انگلیسی را ارائه میکند؛ تصنیفهایی که ترانههایی رواییاند و اغلب داستانهای عامیانه یا رویدادهای مهم را بازگو میکنند. هدف از این اثر، بزرگداشت هنر تصنیفسرایی و حفظ این میراث ادبی غنی و ملی برای دانشجویان و دوستداران شعر است. آغاز گلچین با بحث درباره ماهیت تصنیفها و زمینه تاریخی آنها، لحن اثر را شکل میدهد و توضیح میدهد که این گونه ادبی در ادبیات معاصر تا حد زیادی افول کرده است. کویلر-کاچ تصنیفها را در بخشهایی موضوعی سازماندهی میکند؛ از داستانهای جادویی آغاز میکند و سپس به روایتهای عاشقانه و تاریخی میپردازد. او اتکای خود به آثار بنیادین پژوهشگران تصنیف را میپذیرد و بر هدفش برای ارائه نسخهای فشرده از این داستانهای سنتی تأکید میکند؛ نسخهای که میان وفاداری به متون اصلی و دسترسپذیری برای خوانندگان امروزی تعادل برقرار میسازد. مقدمه چند تصنیف مشخص، از جمله «Thomas the Rhymer»، را نیز دربرمیگیرد و بر روایتهای افسونگر آنها و مضامین جهانشمول عشق، جادو و ماجراجویی تأکید میکند.