„O literackiej kompozycji“ Dionizjusza z Halikarnasu to traktat o retorice i sztuce przemowy, napisany prawdopodobnie w końcu I wieku p.n.e. Ten tekst służy jako poradnik, szczególnie dla osób pragnących stać się oratorami lub pisarzami, i dokładnie opisuje podstawowe zasady aranżowania słów oraz umiejętności wyraźnego i przekonującego formułowania myśli w prozie i poezji. Podkreśla się tu ważność składu tekstu w osiągnięciu piękna i skuteczności języka, a różne techniki są prezentowane na przykładach z klasycznej literatury. Wstęp do traktatu formuluje jego centralną tematyczną ideę – znaczenie składu tekstu w efektywnym komunikacji. Dionizjusz przedstawia swój dzieło jako prezent urodzinowy dla swojego ucznia Rufusa, wyjaśniając różnice pomiędzy treścią przemowy a jej artystyczną formą wyrażenia. Opisuje także strukturę swoich rozważań, które obejmują naturę kompozycji literackiej, jej różne formy oraz sposób, w jaki one wpływają na ogólny efekt dzieł literackich. Autor zaznacza ponadto złożoność procesu wyboru i aranżowania słów, przygotowując tym samym grunt do dogłębnego rozpatrzenia elementów, które wpływają na ucieleśnienie myśli w formie literackiej.