Ekai Kawaguchi’nin “Tibet’te Üç Yıl” adlı eseri, 20. yüzyılın başlarında yazılmış bir seyahat anı kitabıdır. Kitap, Budist metinleri incelemek ve Tibet kültürünü derinden tanımak amacıyla Tibet’i gezen bir Japon rahibin yolculuğunu anlatmaktadır. Kawaguchi’nin maceraları, Japon Budizmi ile Tibet’te bulunan orijinal metinler arasındaki farkı giderme çabaları bağlamında gerçekleşir. Anı kitabının başlangıcında, Ekai Kawaguchi’nin Tibet’e yapacağı zorlu yolculuğa hazırlanma süreci anlatılır; Japonya’daki arkadaşları ve ailesinden aldığı veda sözleri detaylı bir şekilde aktarılır. Ayrıca, tanıdıklarının içki içmek ve balık tutmak gibi kötülüklerden uzak durma konusunda verdiği sözler de bu yolculukla bağlantılı olarak değerlendirilir. Japonya’dan ayrılırken gösterdiği adanmışlık ve ruhsal arayış tonu, Tibet’in kapalı yapısı ve üstesinden gelmesi gereken dil engelleri gibi beklenen zorluklar da vurgulanır. Yolculuğu sırasında çeşitli kişilerle olan etkileşimleri ve Budizm hakkındaki bilgisini artırma konusundaki hevesi de kitapta belirgin bir şekilde ortaya konur.