„Ani tu, ani tam” Olivera Herforda to zabawny zbiór esejów i obserwacji napisanych na początku XX wieku. Dzieło zawiera satyryczny komentarz na temat norm społecznych, manier oraz rozmaitych osobliwych zagadnień, takich jak koty i idea wypoczynku w Ameryce. Posługując się dowcipem i fantazją, Herford kpi z ekscentryczności oraz przywar współczesnego życia. Na początku tekstu autor wprowadza figlarny i bezceremonialny ton, ukazując swoją umiejętność łączenia humoru z przenikliwymi obserwacjami. Początkowe rozdziały przedstawiają szereg zabawnych scenariuszy — od znudzenia Ewy i jej beztroskiej wymiany zdań z Wężem po refleksje na temat amerykańskiej klasy próżniaczej — ukazując zarówno krytykę społeczną, jak i fantazję. Pisanie Herforda jest czarująco zajmujące i zaprasza czytelników do świata, w którym lekkość bierze górę, a absurdy codziennego życia są badane z humorem i wnikliwością. Ogólnie rzecz biorąc, początek „Ani tu, ani tam” przygotowuje grunt pod pełną uroku eksplorację frywolności ludzkiego zachowania.