„Nowoczesni poeci: Zagraniczna antologia z portretami poetów” Dezső Kosztolányiego to także zbiórka antologii poezji napisanych na początku XX wieku. W tym dziele znajdują się tłumaczenia i interpretacje utworów różnych międzynarodowych poetów, które badają istotę tego, co Kosztolányi nazywa „nowoczesną liryką”. Antologia prezentuje zarówno postaci z historii poezji, jak i współczesne autory, podkreślając wspólne elementy ludzkich emocji, które łączą ich ponad różnymi kulturami i językami. Wstęp do dzieła wprowadza pojęcie nowoczesnej liryki, sugerując, że jej istotę lepiej pojąć niż sformułować słowami. Kosztolányi rozmyśla o ewolucji węgierskiej literatury oraz o zmianach, które w ciągu ostatnich dziesięciu lat wpłynęły na obraz współczesnej poezji. Uważa, że poezja przekracza językowe bariery, umożliwiając osobom dotarcie do jej tematów na poziomie uniwersalnym; porównuje ją z muzyką. Ten tekst stanowi podstawę dla zbiórki, której cel jest połączenie różnych form poetycznej ekspresji – zarówno dzięki tłumaczeniom Kosztolányiego, jak i unikalnym cechom poszczególnych autorów. W rezultacie powstaje bogata mozaika ludzkich doświadczeń i artystycznych wyrazów.