„Przypadek czterech” Arthura Conana Doyle’a to detektyw z końca XIX wieku. Opowiada historię Sherlocka Holmesa i doktora Watsona, którzy badają tajemniczną sprawę panny Mary Morstan: jej zaginionego ojca, tajemnicze perły przychodzące co roku oraz plotki o ukrytym skarbie powiązanym z żołnierzami z Indii. W prologu powieści pokazuje się nerwowy intelekt Holmesa i jego uzależnienie od kokainu, a także metody obserwacji i dedukcji (demonstrowane na przykładzie analizy zegarka Watsona). Panna Morstan opowiada historię swojego ojca – ten zniknął kilka lat temu; od tamtej pory co roku otrzymuje rzadkie perły, a ostatnie pismo zaprasza ją na tajne spotkanie. Holmes i Watson towarzyszą jej na miejsce umówienia; w zatłoczonej mgłą Londynie spotykają Thaddeusa Sholto, który opowiada, jak jego ojciec, major Sholto, ukrył nagłe śmierć kapitana Morstan podczas sprzeczki o skarb z Indii, schował ten skarb i obawiał się jednonożnego mężczyzny; zakończył życie w tajemniczych okolicznościach. Thaddeus wyjaśnia, że jego bliźniak Bartholomew właśnie odnalazł skarb w ukrytym pokoju na strychu; grupa spieszy do pensjonatu Pondicherry Lodge, ale ostrożny portier i zdenerwowana pokojówka jeszcze bardziej pogorszają atmosferę niepokoju. Na szczycie budynku znajdują zamknięte laboratorium Bartholomewa; przez otwór klucza widzą jego makabryczną, zastygłą twarz. Gdy Holmes i Watson wybijają drzwi, przed ich oczyma rozkwitnie scena pierwszej kryzysowej sytuacji.
Strona Wikipedii o tej książce: fr.wikipedia.org/wiki/Le_Signe_des_quatre