رمان «خانهٔ عجیب: یا، اشتباهی در یک لحظه» اثر کاترین شاو، در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این داستان درامی خانوادگی، معمایی ملایم و مضامین اخلاقی مسیحی را در هم میآمیزد؛ هنگامی که گرترود اشلین، معلم سرخانهٔ جوان، به خانوادهٔ شادوک در نزدیکی همپستد میپیوندد و دربارهٔ همسایهٔ مرموزی که در «خانهٔ عجیب» زندگی میکند احساس نگرانی مییابد. در کنار کار او با شاگردان پرشور ــ بهویژه هیوِ حساس و رندالِ دردسرساز ــ جستوجوی پیگیر خواهرش رز برای یافتن کودکی گمشده و جریان خاموش عشق ناگفتهٔ اتو، دوست خانوادگی، نیز پیش میرود. این اثر نوید داستانی از زندگی خانوادگی، وجدان و مشیت الهی را میدهد که با معمایی در حومهٔ شهر درهمتنیده است. آغاز داستان دو خط روایی را به حرکت درمیآورد: پسران شادوک میبینند که مأمور پلیس همسایهٔ پنهانکارشان را بازداشت میکند، در حالی که نورهایی توضیحناپذیر در خانهای که ظاهراً تنهاست میدرخشند؛ و دور از آنجا، کنار دریا، گرترود در حالی شغل معلم سرخانه را میپذیرد که بینایی مادرِ بیوهاش رو به ضعف گذاشته است و اتو را وامیدارد با احساسات خود دستوپنجه نرم کند. گرترود پس از رسیدن، با مالیِ چابکوچالاک، دیزیِ متین، هیوِ زورگوبین و رندالِ بازیگوش دیدار میکند، آشفتگی خانه را تاب میآورد و بیسروصدا با دعا خود را استوار میسازد. کانوی در عادات همسایه کنجکاوی میکند؛ شیطنتی با مارمالاد از شرارتهای رندال خبر میدهد؛ و ریختن اتفاقی محتویات سبد همسایه ــ برنج، لوازم خیاطی و یک جفت کفش کوچکِ وصلهدوزیشدهٔ کودکانه ــ خاطرهٔ لسترِ کوچک و ناپدیدشدهٔ رز را در ذهن گرترود زنده میکند. سپس روایت آشکار میکند که زن و مردی کودکی را در آن خانه پنهان کردهاند، نامههایی خطاب به «X. Y. Z.» وجود دارد و آنان نیمهشب به مدرسهای در هایگیت میشتابند؛ جایی که پسر بزرگترشان، جانی، پس از آنکه از مادرش التماس میکند کودک ربودهشده را به مادر واقعیاش بازگرداند، میمیرد. رز با خواندن نامهٔ گرترود تصمیم میگیرد به دیدار او برود؛ در همین حال، ماجرای یک اسکناس در خانهٔ شادوکها با متهم کردن هیو از سوی رندال و قضاوت نادرست مادرشان پایان مییابد و با بسته شدن بخش آغازین داستان، تنشها همچنان بالا باقی میماند.