„The black pearl” Marie Lion to powieść napisana na początku XX wieku. Opowiada o Jeanne, paryskiej sierocie przeniesionej do owczarni w Australii Południowej, której odziedziczona czarna perła wiąże ją z legendarną indyjską prababką i daje początek opowieści o życiu kolonialnym, romansie i duchowych poszukiwaniach. Uwikłana między oddanym jej kuzynem, anglikańskim misjonarzem Hectorem, a niepokojącym urokiem Allana Russella, staje wobec pytań o miłość, sumienie i przeznaczenie na tle barwnego australijskiego buszu. Początek powieści ukazuje przybycie Jeanne do Gwylaty, jej energiczne spotkania z surową starą Meg, delikatną ciotką Molly i życzliwym opiekunem, panem Deslandesem, a także prezent z okazji jej osiemnastych urodzin: naszyjnik z pereł, którego centralnym elementem jest wspaniała czarna perła. Sen o radży i krucyfiksie odzwierciedla rodzinną opowieść o begum Jeanne i sugeruje reinkarnację, podczas gdy rzeczywisty świat wypełniają anglikańskie nabożeństwa, przejażdżki po buszu z Maciem, sezon strzyżenia owiec oraz olśniewający bal Hunt Club, na którym spojrzenie Allana Russella wytrąca ją z równowagi. Jeanne opiekuje się aborygeńskim dzieckiem Bahloo, zbliża się do Hectora i po wypadku jeździeckim przyjmuje jego oświadczyny, lecz wkrótce ściera się z jego surową teologią; odmawia przyjęcia Komunii wbrew własnemu sumieniu, zrywa zaręczyny, a Hector wyjeżdża, by służyć trędowatym na Molokai. W domu następuje katastrofa: finanse jej wuja załamują się, on sam nagle umiera, wkrótce potem umiera ciotka Molly, stacja zostaje sprzedana, a Jeanne wyrusza własną drogą jako guwernantka w Nowej Południowej Walii, gdzie jej nowy dom — pani Clarke i dwoje pełnych temperamentu dzieci — wita ją serią przygód i serdecznością.