„Edukacja jako usługa“ autorstwa J. Krishnamurtiego to filozoficzny traktat o naturze edukacji napisany na początku XX wieku. W tym dziele rozpatruje się transformacyjna rola edukacji w rozwoju osobistym i społecznym, podkreślając znaczenie miłości i zrozumienia w relacji nauczyciela i ucznia. Autor postuluje reformę systemu edukacyjnego, który priorytetycznie uwzględałby potrzeby emocjonalne i duchowe dzieci, w odróżnieniu od starych, konwencyjnych struktur hamujących ich indywidualny rozwój. Krishnamurti twierdzi, że prawdziwa edukacja powinna pielęgnować poczucie służby i odpowiedzialności zarówno u nauczycieli, jak i uczniów. Proponuje, aby podejście nauczyciela opierało się na miłości, tworząc przyjazne środowisko, które zachęcałoby uczniów do uczenia się z radością i swobodą. W tekście rozwija się temat różnych cech niezbędnych nauczycielom – takich jak miłość, rozumienie i brak pożądania – które, według autora, pomogą stworzyć atmosferę wzajemnego szacunku i rozwoju. Dzięki priorytetowaniu indywidualnych potrzeb i rozwoju charakteru szkoły mogą stać się ośrodkami radości i wspólnoty, a nie jednostkami wyłącznie edukacyjnymi, wytwarzając tym samym tępejszych i bardziej angażowanych obywateli.