„O wychowaniu dzikiego chłopca” autorstwa Jeana Marc Gasparda Itarda to naukowa publikacja napisana na początku XIX wieku. W tekście rozpatruje się proces edukacji i rozwoju chłopca znanego jako „Sauvage de l’Aveyron”, który został odnaleziony żyjący w izolacji w lesie. Praca dotyczy tematów rozwoju człowieka, wpływu izolacji oraz potencjalu edukacji i cywilizacji u osób, które dorosły bez kontaktu z otoczeniem. Na początku tekstu Itard opisuje historię tego chłopca, podkreślając stan zaniedbania, brak nabytych umiejętności społecznych oraz intelektu spowodowany długim okresem izolacji. Opowiada również, jak został pojmany przez myśliwce i przewieziony do różnych instytucji, gdzie wykazywał silny opór wobec kontaktów z ludźmi oraz preferencję dla wcześniejszego, dzikiego stylu życia. Itard wyraża determinację, by zrozumieć i edukować tego chłopca, opisując początkowe trudności oraz zaobserwacje dotyczące jego stanu fizycznego i umysłu. Taki wstęp przygotowuje grunt dla dokładnego rozpatrzenia metod i wyników edukacyjnych wysiłków Itarda, a także pokazuje ich szersze znaczenie w kontekście zrozumienia procesu rozwoju człowieka.