Jean Marc Gaspard Itard’ın “Vahşi Bir Çocuğun Eğitimi” adlı eseri, 19. yüzyılın başlarında yazılmış bir bilimsel çalışmadır. Bu eserde, ormanlarda yalnız başına yaşayan ve “Aveyron’un Vahşisi” olarak bilinen bir çocuğun eğitimi ve gelişimi ele alınmaktadır. Eser, insan gelişimi, izolasyonun etkileri ve toplumsal etkileşimden yoksun bir şekilde büyümüş bireylerde eğitim ve medeniyetin mümkün olup olmadığı gibi konuları incelemektedir. Metnin başında Itard, bu genç çocuğun geçmişini anlatarak onun ihmal edilmiş durumunu ve yıllar süren izolasyon nedeniyle kazanamadığı sosyal becerileri ve zihinsel gelişimi vurgular. Anlatıda, avcılar tarafından yakalanıp çeşitli kurumlara götürülen bu çocuğun insanlarla temas kurmaya şiddetle direndiği ve eski vahşi yaşam tarzını tercih ettiği belirtilir. Itard, bu çocuğu anlamak ve onu eğitmek konusundaki kararlılığını ifade ederken, çocuğun fiziksel ve zihinsel durumuyla ilgili ilk gözlemlerini de aktarır. Eserin başlangıcı, Itard’ın eğitim çabaları aracılığıyla elde etmeyi umduğu yöntemler ve sonuçlar üzerine ayrıntılı bir inceleme yapılmasının zeminini oluşturur ve insan gelişiminin anlaşılması açısından daha geniş çaplı düşüncelere de yer verir.