«Los espectros: Novelas breves» Леаніда Андрэева — зборнік кароткіх апавяданняў, напісаных у пачатку XX стагоддзя. У творы даследуецца тэма вар’яцтва і жыццё людзей, якія існуюць на ўскрайку грамадства, з асаблівай увагай да ўзаемадзеяння і досведу пацыентаў псіхіятрычнай клінікі. Праз розных персанажаў у апавяданнях раскрываюцца складаныя эмоцыі і тонкая мяжа паміж здаровым розумам і вар’яцтвам. У пачатку зборніка мы знаёмімся з Ягорам Цімафеевічам Памеранцавым, намеснікам кіраўніка мясцовай адміністрацыйнай установы, якога прызналі невылечна вар’ятам. Яго накіроўваюць у прыватную псіхіятрычную клініку, утрыманне якой аплачваецца з грашовых ахвяраванняў, сабраных для яго дзякуючы шматгадовай службе і пагаршэнню псіхічнага стану. Атмасфера клінікі яскрава апісваецца: яе вызначаюць цішыня, руціна і разнастайныя паводзіны пацыентаў, у тым ліку Памеранцава, які вагаецца паміж момантамі яснасці свядомасці і адарванасцю ад рэальнасці. Повестванне прадчувае раскрыццё адносін Памеранцава з іншымі пацыентамі і персаналам, а таксама яго ўнутраных канфліктаў і вар’яцкіх ілюзій, задаючы кранальны тон будучым апавяданням.