«Il colore del tempo» اثر فدریکو دِ روبرتو رسالهای فلسفی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر به ماهیت ادبیات و روزنامهنگاری میپردازد و در آن، طبیعت زودگذر روزنامهها در مقایسه با تأثیر ماندگار آثار ادبی بررسی میشود. آغاز اثر تأملی درباره تغییرات سریع و آهنگ پرشتاب زندگی معاصر ارائه میدهد و کیفیت تولیدات فکری را در جامعهای که خواهان مصرف سریع و سازگاریپذیری است، به پرسش میگیرد. نویسنده در ابتدای اثر، وجود گذرای روزنامهها را با جوهره ماندگار کتابها مقایسه میکند و بر این نکته تأکید دارد که مجموعههای ادبیِ مقالات گوناگون میتوانند «رنگ زمان» را ثبت کنند. او درباره دگرگونی سبکهای ادبی در پی تغییرات اجتماعی و پیشرفتهای فناوری تأمل میکند و از خود میپرسد آیا نویسندگان مدرن فاقد بلندپروازی لازم برای خلق شاهکارهایی منسجم هستند. دِ روبرتو به تأثیر آرمانهای دموکراتیک بر نویسندگی اشاره میکند و از تنشی عمیق و ریشهدار میان پیشرفت سریع جامعه و اشتیاق ژرف به بیانی معنادار، هم در ادبیات و هم در زندگی، سخن به میان میآورد.