«У Марока» Эдыт Уортан — гэта падарожны нарыс, напісаны ў пачатку XX стагоддзя. Кніга апавядае пра падарожжа Уортан па Марока, знаёмячы чытача з культурай, архітэктурай і краявідамі краіны ў перыяд значных пераменаў, выкліканых еўрапейскай каланізацыяй. Аўтарка разважае пра прыгажосць і таямнічасць Марока, апісвае свае ўражанні ад такіх гарадоў, як Танжэр, Рабат і Фес, і адначасова перадае пачуццё настойлівай неабходнасці захаваць старыя спосабы жыцця, пакуль іх не паглынула мадэрнізацыя. У пачатку аповеду чытач далучаецца да авантурнага настрою Уортан, калі яна рыхтуецца даследаваць Марока, падкрэсліваючы адсутнасць належнага даведніка па гэтым захапляльным напрамку. Яна апісвае кантраст паміж еўрапейскім уплывам у Танжэры і прыцягальнасцю нязведанага Марока, якое пачынаецца за яго межамі. Уортан яскрава адлюстроўвае сваё падарожжа, вылучаючы як перашкоды, з якімі даводзіцца сутыкацца ў дарозе, так і чароўныя краявіды, што адкрываюцца на шляху. Акцэнт на імгненных момантах і непазбежным прыходзе масавага турызму стварае горка-салодкі настрой, бо аўтарка імкнецца задакументаваць багатую культурную тканіну, якая знаходзіцца на мяжы знікнення.