„In Morocco” Edith Wharton to relacja z podróży napisana na początku XX wieku. Książka opisuje podróż Wharton przez Maroko, ukazując kulturę, architekturę i krajobrazy tego kraju w okresie znaczących przemian spowodowanych europejską kolonizacją. Autorka snuje refleksje nad pięknem i tajemniczością Maroka, przedstawiając swoje doświadczenia w takich miastach jak Tanger, Rabat i Fez, a zarazem wyrażając poczucie pilnej potrzeby zachowania dawnych sposobów życia, zanim zostaną utracone wskutek modernizacji. Początek narracji wprowadza czytelników w pełnego przygód ducha Wharton, gdy przygotowuje się ona do poznania Maroka, podkreślając brak właściwego przewodnika po tym intrygującym kierunku. Opisuje kontrast między europejskimi wpływami w Tangerze a urokiem niezbadanego Maroka rozciągającego się dalej. Wharton przedstawia swoją podróż za pomocą sugestywnych obrazów, uwydatniając zarówno przeszkody napotykane w drodze, jak i urzekające widoki, które spotyka po drodze. Nacisk na ulotność chwil oraz nieuchronne nadejście turystyki masowej nadaje całości słodko-gorzki ton, gdy autorka stara się udokumentować bogatą tkaninę kulturową stojącą na krawędzi zniknięcia.