‘De filosofie van de wiskunde’ van Auguste Comte is een wetenschappelijk werk dat werd geschreven in de midden van de 19e eeuw. Het boek gaat dieper in op de fundamentele aspecten van de wiskundige wetenschap en analyseert haar aard, omvang en methoden. Door een uitgebreide onderzoek wordt geprobeerd een diepere begrijping te krijgen van de wiskunde – niet alleen als een verzameling technieken, maar ook als een fundamentele wetenschappelijke discipline die verbonden is met verschillende andere kennisgebieden. In het inleidingsdeel wordt de historische context besproken en wordt de noodzaak benadrukt om de omvang en onderverdeling van de wiskunde duidelijk te definiëren. Comte stelt dat de wiskunde, ondanks dat ze een van de oudste en meest verfijnde wetenschappen is, vaak verkeerd wordt begrepen door vage definities. Hij benadrukt de belangrijkheid van indirecte metingen in de wiskunde en beschrijft de methodologische ontwikkeling die het wiskundigen mogelijk heeft gemaakt om hoeveelheden uit elkaar te halen op basis van vastgestelde relaties. Hij voorziet een systematische classificatie van wiskundige onderzoeken, waarmee de discussie in de volgende hoofdstukken wordt gevormd. Dit inleidingsdeel legt dus een filosofische basis die Comte verder zal ontwikkelen bij zijn behandeling van complexe concepten uit zowel abstrakte als concrete wiskunde.