„Filozofia matematyki” Augusta Comte’a to naukowe dzieło napisane w połowie XIX wieku. Książka zajmuje się fundamentalnymi aspektami nauki matematycznej, analizując jej naturę, zakres i metody. Poprzez gruntowne badanie autor stara się zapewnić głębsze zrozumienie matematyki nie tylko jako zbioru technik, ale także jako dogłębnej naukowej dyscypliny powiązanej z różnymi dziedzinami wiedzy. Wstęp do książki przygotowuje grunt pod dalsze rozważania Comte’a na temat filozofii matematyki, omawiając historyczny kontekst i konieczność jasnego określenia zakresu i struktury tej nauki. Autor twierdzi, że choć matematyka jest najstarszą i najsprawniejszą z nauk, jej prawdziwa natura często jest niesłusznie rozumiana ze względu na niejednoznaczne definicje. Podkreśla znaczenie metodów pośrednich w matematyce i opisuje ewolucję metodologiczną, która umożliwiła matematykom wywodzenie różnych wielkości na podstawie ustalonych zależności. Przewiduje również możliwość systematycznego klasyfikowania matematycznych badań, co stanowi podstawę dla dalszych rozważań w kolejnych rozdziałach. Taki wstęp zakłada filozoficzne ramy, na których Comte będzie budować swoje argumenty dotyczące złożonych koncepcji matematyki abstraktyjnej i konkretniej.