«در لژیون خارجی» اثر اروین روزن، روایتی خودزندگینامهای است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این کتاب تجربههای نویسنده را بهعنوان سربازی در لژیون خارجی فرانسه به تصویر میکشد و بینشهایی درباره زندگی سربازان تازهوارد و واقعیتهای سختی که با آن روبهرو میشوند ارائه میدهد. شخصیت محوری داستان مردی جوان و آلمانی است که پس از مجموعهای از شکستهای شخصی و رنجهای عاطفی، برای یافتن ماجراجویی و آغازی دوباره تصمیم میگیرد به لژیون خارجی بپیوندد.» «آغاز اثر قهرمان داستان را معرفی میکند؛ او به گذشته پرمشقت خود میاندیشد و پس از از دست دادن فرصتی برای خوشبختی، احساس سرگشتگی و ناامیدی میکند. او با قصد نامنویسی به بلفور میرسد و طیفی گسترده از احساسات را تجربه میکند؛ از هراس و تردید به خود گرفته تا عزم راسخ برای گریز از زندگی پیشینش. در دفتر نامنویسی، با گروهی متنوع از داوطلبان امیدوار روبهرو میشود که هر یک تجسمبخش مبارزات و آرزوهای گوناگوناند. این فصل حالوهوای سفر پیش رو را شکل میدهد و مضامین ناامیدی، رفاقت و ورود سخت و دشوار به زندگی یک لژیونر را برمیانگیزد، در حالی که به رستگاری شخصی از رهگذر دشواریهای مشترک نیز اشاره میکند.